Francuski więzień – królem Polski

Jan Kazimierz
Jan Kazimierz w kontuszu szlacheckim

Jan Kazimierz, król Polski i Wielki Książę Litwy znany był w całej Europie jeszcze zanim objął panowanie w nadwiślańskim kraju. Był on bowiem jednym z najsławniejszych więźniów na kontynencie.

Tymże więźniem został przez młodzieńczą głupotę. W 1637 roku ówczesny król Polski, jego brat Władysław IV wysłał Jana do Wiednia, aby odebrał narzeczoną króla, cesarzową Cecylię Habsburżankę. Tam nieszczęśnik wpadł w sidła miłości. Zakochał się w dwórce swej siostry i chciał ją poślubić. Władysław oczywiście mu tego zabronił a żeby upewnić się, że nie popełni mezaliansu wydał dwórkę za innego kandydata.

wladyslaw_iv_waza
Władysław IV Waza

Obrażony Jan Kazimierz wyjechał z kraju, gdyż wcześniej podczas pobytu w Austrii otrzymał propozycję zostania wicekrólem Portugalii i admirałem floty habsburskiej Hiszpanii. Ten przystał na propozycję. Niestety, pech chciał, że sztorm zmusił królewicza do zatrzymania się w porcie francuskim. Ten sam pech sprawił także, że Francja toczyła wówczas wojnę z Hiszpanią. Kardynał Richelieu kierujący ówczesną francuską polityką nakazał uwięzić Jana.

Zmusiło to jego brata do targowania się przez następne dwa lata o wolność Jana. Ostatecznie się udało. Królewicz został uwolniony, natomiast Polska miała poluźnić trochę swój sojusz z Habsburgami. W 1640 Jan Kazimierz w końcu wrócił do ojczyzny.