Soczewica, koło, miele młyn – bunt wójta Alberta

Władysław Łokietek
Władysław Łokietek

W roku 1311 bądź 1312 w Krakowie wybuchł bunt patrycjatu niemieckiego pod dowództwem wójta Alberta. Celem powstania było osadzenie na tronie polskim Jana Luksemburskiego, który rościł sobie prawa do korony polskiej po rządach czeskich Wacławów. Do buntu dołączyło kilka miast małopolskich takich jak Wieliczka czy Sandomierz, natomiast przy księciu Władysławie Łokietku pozostał Nowy Sącz. Już wtedy był postrzegany jako zbrojne wystąpienie Niemców przeciwko legalnej władzy.

Sam Jan Luksemburski nie poparł buntu, zajęty był bowiem buntem Moraw skierowanym przeciw niemu. Przedsięwzięcie Niemców zakończyło się gdy nie byli oni w stanie zdobyć Zamku Wawelskiego. Z pomocą węgierskiego możnowładcy Łokietek odzyskał pełną kontrolę nad Małopolską.

Bunt ten został przez Księcia Polski surowo ukarany. Ludzie Władysława nakazywali mieszkańcom miasta wypowiedzieć następujące słowa : „soczewica, koło, miele młyn”. Niewypowiedzenie ich poprawnie oznaczało bycie Niemcem… i karę poprzez ścięcie (w najlepszym przypadku), włóczenie ich po całym Krakowie końmi oraz powieszenie ich na szubienicy w pożałowania godny sposób aż ich ścięgna nie zgniły i nie rozwiązały spojenia kości.

Polska Władysława Łokietka
Polska za czasów Władysława Łokietka

Grafika : 1

Grafika : 2